Halo semuanya, di blog ini saya akan menunjukan kepada kalian hasil karya saya yaitu teks drama monolog. Sebelum itu, kalian tau gak sihh apa itu monolog?. Nah bagi yang belum tau, Monolog adalah pembicara yang dilakukan dengan diri sendiri dengan adegan sandiwara, pelaku tinggal yang membawakan percakapan seorang diri. Nahh sudah tau kan apa itu monolog. Berikut adalah hasil karangan monolog saya dengan judul 'AMARGA KEPINGIN' dengan bahasa jawa.
AMARGA KEPINGIN
Prolog
Nalika mulih
sekolah, kancaku ujug-ujug ngajak dolan. Wiwitane aku ora gelem amarga sesuk
ana tes matematika. Tapi aku kepengen, akhire aku melu kancaku dolan.
Ora krasa
wis jam 5 sore. Aku cepet-cepet mulih amarga durung sinau materi kanggo ulangan
sesuk. Nalika mulih, aku uga macet amarga wis wayahe jam mulih kerja.
tekan ngomah
Dialog
Aku: “Aduhh,
wis jam yahmene, apa cukup aku sinau materi kanggo ulangan sesok?.” (karo mlaku
menyang meja belajare).
Aku:
"Aku mau ya nyapo melok kancaku dolan iki, ngerti ngono aku muleh
disikan."
Aku:
"Iki barang, materine sing iki aku ora mudeng.". (karo mbukak buku).
Aku:
"Takok sopo ngeneki aku?, takok kancaku ae wes.". (karo nggoleki
nomere kancane)
(Nelpon
kanca)
Aku:
"Halo Wen, aku oleh njalok tulong ora?.".
Aku: "Sesok
kan ulangan, awkmu bisa njelasne materi iki nang aku ora? amergo aku ora
paham.".
Aku: “Sek,
kosek, iku soale wes tak kirim menyang awakmu wen.” (karo ngirim soal neng
wendy teko whatsapp).
(Wendy
njelasne menyang aku)
Aku: "Oalahh,
ngunu to carane(karo mantuk-mantuk), tapi iki kok bisa dadi telu, entok saka
endi?". (Aku bingung).
(Wendy
njelasne materi menyang aku)
Aku: "Ooo,
ngunu ta, suwun ya wen, awakmu wes njelasne iki nang aku.".
Aku: "Oke,
wes ndang lanjutno sinau, sepurane sing akeh ya wen wes ngganggu awakmu.".
(karo nutup telpon)
Aku: "Untunge
Wendy apikan karo aku, lek ora mateng aku sesok ora bisa nggarap soal sing
koyok ngeneki.".
Aku: "Yaallah,
ngeneki nggarai aku nyesel goro-goro melok bocah-bocah dolan, materi sng dingge
ulangan sesok akeh mesisan, lembur tenan aku dina iki.". (karo molak malik
buku)
Sesoke, pas
wayahe ulangan, adem panas tenan awakku. Materine ndek ingi bengi durong kabeh tak
sinauni. Pasrah ngeneki aku hasil e koyok
pie ae.
Aku: “Sesok
maneh wis gak kapene maneh nggae dolanan hal-hal sing sekirane penting, wedi
kualat maneh, cukup iki wae.”.
Nahh bagaimana nihh kesan sesudah membaca teks monolog diatas? Kita bisa mengambil nilai positifnya dan mempraktekan di kehidupan sehari-hari ya.
Sampai juma di blog selanjutnya👋

Komentar
Posting Komentar